Co warto zobaczyć na Malcie? 8 miejsc z programu wyjazdu

Malta ma zaledwie 316 kilometrów kwadratowych powierzchni, a zabytków i widoków mieści więcej niż niejeden duży kraj. Dlatego pytanie „co zobaczyć w tydzień?” ma tu sens. Poniżej opisujemy osiem miejsc, które planujemy odwiedzić z młodzieżą w 2027 roku. Na końcu dodajemy kilka przystanków, które warto znać, choć nie ma ich w programie.

Valletta – dlaczego stolica Malty robi wrażenie?

Valletta jest wpisana na listę UNESCO i skrywa ponad 300 zabytków na bardzo niewielkiej powierzchni. Spacer wąskimi uliczkami prowadzi do bastionów, tarasów z widokiem na port i barokowej konkatedry św. Jana, w której wiszą obrazy Caravaggia. Wielu przewodnikom wystarczają na Vallettę dwie lub trzy godziny, jeśli nie wchodzi się do muzeów. To jeden z najważniejszych punktów obozu opisanego w ofercie obozy młodzieżowe na Malcie 2027.

Trzy Miasta i Grand Harbour – jak wygląda Malta od strony wody?

Po drugiej stronie portu leżą Trzy Miasta, czyli Birgu, Senglea i Cospicua, starsze od samej Valletty. Birgu było siedzibą joannitów, zanim powstała nowa stolica. W planie mamy rejs łodzią po wodach Grand Harbour, z widokiem na bastiony i zatoki, które chroniły wyspę przez wieki. To okazja, żeby zobaczyć Vallettę z perspektywy, której nie da się zdobyć na piechotę. Inne wyjazdy za granicę znajdziesz w ofercie obozów zagranicznych.

Mdina – dlaczego nazywa się Cichym Miastem?

Mdina była kiedyś stolicą wyspy, ale gdy władzę przejęli joannici, miasto stopniowo się wyludniało. Dziś mieszka tu około 250 osób, a ruch kołowy jest ograniczony, więc w wąskich uliczkach naprawdę jest cicho. Zabytkowe mury i bramy często służą jako plan filmowy.

Victoria i Cytadela na Gozo – co widać z murów?

Gozo jest spokojniejsze i bardziej wiejskie niż Malta. Dotrzemy tam promem. Najważniejszym punktem Victorii jest Cytadela, czyli warowne miasto na wzgórzu, z którego widać całą okolicę. To dobre miejsce na zdjęcia i na chwilę oddechu po porannej podróży.

Sanktuarium Ta’ Pinu – co to za miejsce?

Ta’ Pinu to bazylika i narodowe sanktuarium maryjne w Għarb, w północno-zachodniej części Gozo, otoczone polami. To czynne miejsce kultu, do którego przyjeżdżają pielgrzymi, dlatego obowiązuje skromny strój i spokojne zachowanie. Odwiedził je Jan Paweł II w 1990 roku.

Zatoka Xlendi – dlaczego warto się tam zatrzymać?

Xlendi to niewielka miejscowość na południowo-zachodnim wybrzeżu Gozo, położona w wąskiej zatoce otoczonej klifami. Nie ma tu szerokiej piaszczystej plaży, są za to skały, czysta woda, nabrzeże z kawiarniami i restauracjami oraz XVII-wieczna wieża obronna. To dobry kontrast po zwiedzaniu Cytadeli: woda, skały i widok na morze.

Comino i Błękitna Laguna – jak dopłynąć na najsłynniejszą plażę Malty?

Comino to niewielka wyspa, na którą można dostać się tylko drogą morską. Błękitna Laguna leży między nią a wysepką Cominotto i ma przejrzystą, turkusową wodę. W lipcu bywa tłoczno, a brzeg jest skalisty, więc przydają się buty do wody. W programie jest rejs do laguny oraz do pobliskich jaskiń.

Plaże Għadira Bay i Golden Bay – gdzie odpoczywa grupa?

Trzy dni tygodnia poświęcamy na plażę: dwa razy na Għadira Bay, jedną z najdłuższych piaszczystych plaż na wyspie, i raz na Golden Bay, osłoniętej piaszczystej zatoce na północy. Dojazdy autokarami organizuje hotel.

Co jeszcze warto zobaczyć na Malcie?

Poza programem obozu przewodniki najczęściej polecają Marsaxlokk, czyli wioskę rybacką z kolorowymi łodziami i niedzielnym targiem rybnym, oraz Blue Grotto, jaskinię w klifie, do której płynie się łodzią. Warto też zobaczyć klify Dingli, najwyższy punkt wyspy, oraz świątynie Ġgantija na Gozo, zbudowane około 3600 roku p.n.e. Blue Grotto najlepiej oglądać rano, bo przed godziną 14:00 woda ma najpiękniejszy kolor. Przewodniki polecają też Rabat z katakumbami św. Pawła i św. Agaty, megalityczne świątynie Ħaġar Qim i Mnajdra, naturalny basen St. Peter’s Pool niedaleko Marsaxlokk oraz podziemny kompleks Hypogeum Hal Saflieni (bilety warto rezerwować z wyprzedzeniem). Popeye Village, dawny plan filmowy, bywa polecany głównie rodzinom z młodszymi dziećmi. Uwaga: słynne Błękitne Okno na Gozo zawaliło się w 2017 roku, więc starsze poradniki bywają nieaktualne.

Jak przygotować się do zwiedzania z grupą?

Na Malcie uczestnicy zwiedzają w grupie z opiekunami, a transport zapewnia organizator: autokary na plaże i wycieczki oraz łodzie na rejsy. Nie muszą więc korzystać z komunikacji publicznej ani prowadzić auta, a ruch lewostronny nie ma dla nich znaczenia. Na zwiedzanie warto zabrać wygodne buty, nakrycie głowy, krem z wysokim filtrem i butelkę na wodę, a na rejsy buty do wody. Do kościołów i sanktuariów, takich jak Ta’ Pinu, przyda się ubranie zakrywające ramiona i kolana. W sezonie w popularnych miejscach, takich jak konkatedra św. Jana w Valletcie, bywają kolejki, dlatego godziny wycieczek ustalimy po potwierdzeniu lotów, a kolejność dni może zależeć od pogody.

Wszystkie wyjazdy, na które lecimy samolotem, znajdziesz w zakładce obozy samolotem.

Inne atrakcje Malty 

• Czerwona Wieża (St. Agatha’s Tower), Coral Lagoon, baseny solne na Gozo (Xwejni).

Na grzbiecie Marfa Ridge, ponad zatoką Mellieħa, stoi budowla, której nie da się przeoczyć. Wieża św. Agaty, przez wszystkich nazywana po prostu Czerwoną Wieżą (It-Torri l-Aħmar), powstała w latach 1647–1649 z rozkazu wielkiego mistrza zakonu joannitów Jeana Paula Lascarisa. Pilnowała cieśniny między Maltą a Gozo i ostrzegała przed pirackimi najazdami. Dzięki sieci wież strażniczych sygnał o zagrożeniu potrafił obiec wyspę w ciągu kilku chwil.

Charakterystyczny czerwony kolor nie jest przypadkowy. Wieżę odnowiono w historycznej barwie, a dziś opiekuje się nią maltańska organizacja Din l-Art Ħelwa. W środku zobaczysz odtworzone wnętrza z czasów zakonu, a z dachu otwiera się jedna z najlepszych panoram na Malcie: zatoka Mellieħa, Comino, Gozo i promy kursujące do Ċirkewwy.

• Coral Lagoon: okno w skale, przez które widać morze

Na wschodnim krańcu półwyspu Marfa, niedaleko cypla Aħrax, kryje się miejsce, które od kilku lat robi furorę na Instagramie. Coral Lagoon to morska jaskinia, której sklepienie zapadło się, pozostawiając w skale niemal idealnie okrągły otwór. Z góry patrzysz w głęboki, turkusowy krater, a z wody widzisz nad sobą krąg nieba.

Do laguny można dojść pieszo, po skalistym, nierównym terenie, albo podpłynąć łodzią lub kajakiem w ramach rejsów wzdłuż północnego wybrzeża. Od strony morza wpływa się do jaskini, w której woda ma niesamowity, świecący kolor.

Ważne dla bezpieczeństwa: w sieci krąży mnóstwo filmów ze skokami do laguny z krawędzi otworu. Odradzamy. Wysokość jest spora, poziom wody zmienny, a pod powierzchnią są skały. O wypadki nietrudno. Znacznie lepiej podziwiać lagunę z góry albo wpłynąć do niej od strony morza.

• Promem na Gozo

Kolejny punkt dnia jest rzut beretem dalej. Z portu Ċirkewwa, który widać z Czerwonej Wieży, odpływają promy na Gozo (Mġarr). Rejs trwa ok. 25 minut, a za bilet płaci się dopiero w drodze powrotnej. To drobny, ale miły szczegół. Na Gozo najwygodniej poruszać się wypożyczonym autem albo lokalnym autobusem lub taksówką w stronę Marsalforn.

• Baseny solne Xwejni: szachownica nad morzem

Na północnym wybrzeżu Gozo, między Marsalforn a zatoką Xwejni, wybrzeże zamienia się w gigantyczną szachownicę. To saliny, czyli setki płytkich basenów wykutych ręcznie w miękkim wapieniu. Tradycja pozyskiwania soli sięga tu czasów rzymskich, a niektóre baseny prowadzą te same rodziny od pokoleń.

Proces jest prosty i niezmienny od wieków. Morska woda trafia do basenów, słońce i wiatr robią swoje, a po kilku dniach na dnie zostają kryształki soli, które zbiera się ręcznie i zgarnia na kopczyki. Sezon zbiorów trwa mniej więcej od maja do września. Jeśli traficie na pracujących salinierów, często można kupić od nich sól prosto „z basenu”. To najlepsza pamiątka z Gozo, jaką znamy.